ஜபம் வேறு பிரார்த்தனை வேறு

உலகத்தோடு வாழ்ந்தாலும் உங்களோடு நீங்கள் இருக்கின்ற பரிபக்குவம் இப்போது உங்களுக்கு ஏற்பட்டு விட்டதா? அப்படி இருப்பதில் ஒரு சுகம் இருக்கிறது, தெரியுமா? எதிர்மறையான குணங்கள் இப்போது உங்களிடம் இருக்காது. எல்லாவற் றையும் ஏற்றுக் கொள்கின்ற ஒரு தன்மை வந்திருக்கும். வருபவற்றை நிராகரிக்க நான் யார்? படைப்பு, பாதுகாத்தல், திரும்ப அழைத்தல் போன்ற எல்லாமே அவனிடம் இருக்கின்ற போது நான் என்ன செய்ய முடியும். ஏதோ ஒன்று என்னை நோக்கி வருகின்றதென்றால் அதற்கு ஏதாவது ஒரு காரணம் இருக்கும்.

இந்த நூற்றாண்டில் விஞ்ஞானத்தின் மிகப்பெரிய கண்டுபிடிப்பு என்னவென்றால் ஊழபnவைiஎந டிழைடழபல (அறிவாற்றல் உயிரியல்) யில் மிக மிக நுண்ணிய னுNயு தன்னருகில் உள்ள னுNயு ஐ அடையாளம் காண்கிறது. அடையாளம் காண்பது மட்டுமன்றி அதனோடு உறவாடுகிறது என்ற உண்மையே ஆகும். இதை அறிந்த பின்பு விஞ்ஞானிகள் ஒளியைப்பற்றிப் பேசத் துவங்கி விட்டார்கள். ஒவ்வொரு அணுக்களும் பரிமாறிக் கொள்கின்ற தகவல்களைக் கண்டுபிடித்தவர்கள், இவற்றிற்குப் பின்னால் மிகப்பெரிய சக்தி ஒன்று இருக்கிறது. அது பேரியக்கமாகச் செயல்படுகிறது என்று கடவுள் இருப்பதை ஒப்புக் கொள்ளத் துவங்கி விட்டனர்.

உலக இயக்கம், உடல் இயக்கம் எல்லாமே மிகச்சிறிய உயிர்ப்பொறி மற்றதை அடையாளம் காண்கின்ற விதத்தில் செயல்படுகின்றன. ஆனால் நம்மால் நம்மைப்பற்றி முழுமை யாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. கணவனும் மனைவியும் ஒருவரை ஒருவர் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமலே வாழ்க்கை நடத்துகின்றனர். ஆனால் அந்த அணுக்களும் அவற்றின் தொடர்பாடலும் சக்தி வழியே தொடர்ந்து நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. நமக்குத் தெரியாமலேயே நம்மைப் பற்றிய தகவல்கள் எல்லா இடங்களுக்கும் செல்கின்றன. நுஅயடை வைத்திருப்பவர்கள், செல்போன் வைத்திருப்பவர்களைப் பற்றிய எல்லாத் தகவல்களையும் அமெரிக்காவில் சேகரித்து வைத்திருக்கிறார்கள். உங்களைப் பற்றிய விபரங்கள் வெளியில் சென்ற பிறகு நீங்கள் சுதந்திரமானவர்களா?

இதேபோலத்தான் நம்மைப்பற்றிய முழுவிவரங்களும் இறைவனின் பதிவேட்டில் ஒன்று விடாமல் பதியப்படுகின்றன. நமது புராணங்கள் அப்படிப் பதிபவரை சித்திர குப்தனார் என்று பெயரிட்டிருக்கின்றன. சித்திரகுப்தன் கணக்கு தப்பாது. நீங்கள் எப்போதும் உங்களுடனேயே இருப்பதாக எனக்குச் சொன்னாலும் உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கின்ற அவனுக்கு உங்களைப்பற்றிய உண்மை மிக நன்றாகத் தெரியும்.

பரமாத்மாவின் ஒரு துகள் ஆத்மா. அந்தத் துகளான ஆத்மாவை எனது கர்மா சுற்றி இருப்பதுதான் ஜீவாத்மா. இந்த ஜீவனில் சுற்றியிருக்கின்ற கர்மாவை எடுப்பதில்தான் இவ்வளவு வில்லங்கம். கர்மா நீங்கிவிட்டால் இது பரமாத்மா வின் ஒரு துளி. எது எல்லாவற்றிற்கும் காரணமோ அதனோடு நான் நெருங்கி நெருக்கமாக இருக்கிறேன். அதனிடம் எல்லாவற்றையும் கொடுத்து விட்டேன் என்று சொன்னாலும் அதன் உண்மை அவனுக்குத் தெரியும். அவனன்றி ஓர் அணுவும் அசையாது.

சடப்பொருளிலிருந்து உயிர் வந்தது என்று விஞ்ஞானம் சொல்கிறது. உயிரிலிருந்து சடப்பொருள் வந்தது என்று வேதாந்தம் சொல்கிறது. எது உண்மை? பொதுவாக சடப் பொருள்தான் மாறிமாறி வளர்ந்து உயிராக வந்தது என்று சொல்வார்கள். ஆனால் உண்மையில் உயிரென்ற ஆத்மாவில் இருந்துதான் சடப்பொருள் வந்தது. ஏனெனில் சடப்பொருள் எரியும். எரியக்கூடிய உயிர்த்தன்மை சடப்பொருளுக்கு இருக்கிறது. உயிர் உறைந்திருக்கும் நிலை சடநிலை. உயிர்ப்பொருளிலிருந்துதான் சடப்பொருள் வந்தது. விதைகள் உறங்கிய நிலைக்குப் பிறகுதான் உயிர்த்து செடியாக வெளிப்படுகின்றன. ‘விறகிடை உறங்கும் தீ’ என்று சொல்வார்கள். அந்த விறகு சடப்பொருள் என்றாலும் அதனுள் எரியும் தன்மை இருக்கிறது. பிரம்மம் என்ற சக்தி இந்தப் பிரபஞ்சத்தைப் படைத்தபோது மாயை, கர்மா என்ற இரண்டை யும் கலந்து படைத்தது. மாயையையும் கர்மாவையும் நீக்கி விட்டால் நான் மூலம். மாயையால் ஏற்பட்ட கர்மா மனதில் ஒட்டி நிற்கிறது. ஆகையால் இந்த மனதைக் கர்மாவிலிருந்து விடுவிப்பதற்குத்தான் இந்த உபதேசம்.

இந்த மனதில் மாயை உள்ளது, கர்மா உள்ளது, இரவல் உள்ளது. அப்படிப்பட்ட உங்கள் மனம் ஆன்மீக உபதேசத் தால் கண்ணாடி போல் வந்து விட்டதா? உயிர் எல்லா மட்டத்திலும் தன்னை மற்றவர் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகிறது. தெரிந்தோ தெரியாமலோ எல்லோரிலும் நான் பிரபலமானவராக ஆக வேண்டும், என்னை நாலுபேர் மதிக்க வேண்டும் என்ற ஆவலும் உந்துதலும் இருக்கிற தல்லவா? என்னை நான் அறிய இங்கு வந்ததற்குக் காரணம் என்னில் தூண்டப்பட்ட அறிவா? அல்லது சமுதாயத்தில் உள்ள கேடா? அல்லது நான்பட்ட துன்பங்களிலிருந்து விடுபட வழியைத் தேடியதாலா? என்று ஆராய்ந்தால் எத்தனையோ பேர் என்னைவிட அதிக அளவு துன்பத்தில் அவதிப்பட்டாலும் அந்தத் துன்பத்தைத் தீர்க்க வேண்டுமென்று ஓடுகின்றார்களே தவிர இங்கு வருவதில்லை. இதற்கான காரணம் என்ன? இது ஏன் என்னைச் சுற்றிப் பிடிக்கிறது என்று சிந்திக்கக்கூடிய ஓர் உயர்வு நிலை அவர்களிடம் இல்லை. தங்களைப்பற்றி ஆராய முற்படுபவர்கள், வாழ்க்கையின் உண்மைத் தன்மை என்ன என்று அறிய விரும்புபவர்கள் தான் ஆன்மீகத்தைத் தேடி இங்கு வருகிறார்கள்.

படைப்பான இந்தப் பிரபஞ்சம் உயிரை மையப் புள்ளியாகக் கொண்டு இயங்குகிறது. எல்லாமே உயிர். உயிரில்லாதது எதுவுமில்லை. குவித்து வைக்கப்பட்ட சாணத்தில்கூட மூன்றாம் நாள் அதிலிருந்து உயிருடன் புழு வெளிப்படுகிறது. பழுதான உணவுப் பொருள்களில் பூஞ்சணம் என்ற உயிரி வெளிப்படு கிறது. எந்தப் பொருளாயிருந்தாலும் அதற்குள் உயிர் இருக்கிறது. அப்படி எங்கும் உயிராக நிறைந்திருக்கும் பிரம்மத்தை உங்களிலிருந்து இனி வெளிப்படச் செய்ய வேண்டும். உபதேசத்தால் கிடைத்த ஞானத்தால் பிரம்மம் எனக்குள் உயிராக இருக்கிறது. கர்மாவாலும் மாயையாலும் இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்ற இந்தப்பிறவி இனி அவை நீங்கி மனம் கண்ணாடியாகி மாறி பிரம்மத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும். அறிவு உணர்வாக வெளிப்பட வேண்டும். குருவாகிய நான் அறிவாகத்தான் அதைத்தர முடியும். இனி நீங்கள்தான் அதை உணர்வால் தட்டி எழுப்ப வேண்டும். ஏன் கஷ்டப்படுகிறீர்கள் என்றால் உலகம் உங்களைத் தடுக்கிறது. அறிவால் அதை வெளிப்படுத்த முடியாது. உணர்வால்தான் அதை வெளிப்படுத்த முடியும். அதற்கு அன்பு, கருணை, அவனே எல்லாம் என்ற தெளிந்த அறிவு, அழியக்கூடியவை பற்றிய தெளிவு, குறிப்பாகப் பரிணாம வளர்ச்சி, அவனது அருள் எல்லாம் தேவை. அல்லது குரு சொல்வது உண்மை என்று ஏற்கின்ற தன்மை வலுவாக ஏற்பட வேண்டும். அறிவு உணர்வாக மாறுவதற்கு எந்த நேரமும் என்னை நான் கவனித்துக் கொண்டிருக்கின்ற விழிப்புணர்வு தேவை. அது உன்னிலிருந்து வெளிப்படுவதை நீங்கள் அனுபவிக்கின்ற அமைதியின் அளவையும், சந்தோசத்தின் அளவையும் கொண்டுதான் அறியலாம். வேறு ஒன்றாலும் அறிய முடியாது.

இந்த அனுபவத்தை உணரத்தான் முடியுமே தவிர வார்த்தை களால் விவரிக்க இயலாது. எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தனின் பாரீசுக்குப்போ என்ற நாவலில் கதையின் நாயகன் தனது காதலியை நினைத்துப் பேசுகின்றபோது அவளைப்பற்றிய அந்த உணர்வை என்னால் சொல்லால் விவரிக்க முடிய வில்லை, வயலினில் இசைத்துத்தான் அதை வெளிப்படுத்த முடியும் என்று சொல்வான். சொற்களின் இயலாமை அந்த இடத்தில் நமக்கு மிக நன்றாக விளங்கும். அதைத்தான் இங்கும் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. அவனோடு நான் இணைந்திருக்கின்ற அந்தத் தருணத்தைச் சொற்களால் வெளிப்படுத்த முடியாது. அந்த அமைதியையும் நிறைவையும் ஆனந்தத்தையும் அப்படியே மெய்மறந்து அனுபவிக்கத் தான் முடியும். ஏனெனில் இந்த உடல் வரையறைக்குட்பட்டது. வரையறையற்ற ஒன்றை எப்படி எடுத்துரைக்க முடியும்?

மூளையிலுள்ள ஸெல்கள் ஒரு பிரச்சனையைப் புரிந்து கொள்கின்றபோது ஒளிரும். மூளையிலுள்ள அனைத்து ஸெல்களும் ஒளி பெற்றுப் பிரகாசித்தால் அது அறிவொளியாகிய ஞானம். அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு எல்லாமே விளங்கும். ஒரு பிறவியில் புரிந்துகொண்டு ஒளிர்ந்த ஸெல்கள் அப்படியே பிறவி தோறும் தொடர்ந்து பிரகாசிக்கும். இதைத்தான் ‘ஒருமைக்கண் தான் பெற்ற கல்வி ஒருவற்கு எழுமையும் ஏமாப்பு உடைத்து’ என்று சொல்லியிருக்கின்றனர். வேதாந்தம் சாகாக்கல்வி. பிறவிதோறும் தொடர்ந்து வந்து கொண்டே இருக்கும்.

இப்போது நான் உங்களை என்ன அதிசயம் உங்களுக்கு வாழ்க்கையில் நடந்தது? என்று கேட்கவில்லை. நீங்கள் ஆத்மாவிற்கு அருகில் நிற்கிறீர்கள். அறிவால், ஞானத்தால் நின்றாலே உணர்வால் நிற்பதற்குச் சமம். உங்களது அன்றாட வாழ்க்கையில் இன்னொருவரும் (இறைவன்) உங்களோடு சேர்ந்து எல்லாவற்றையும் இழுக்கிறாரா? அந்தத் தெய்வீக சக்தி எல்லா விதத்திலும் உதவி செய்யத் துவங்கி விட்டதா? நீங்கள் செய்ய வேண்டிய வேலைகளைச் சுகமாக்கி இழுத்துக்கொண்டு வருகிறதா? நீங்கள் மட்டும் இழுத்ததை இன்னொரு சக்தியும் சேர்ந்து இழுத்து உதவுகின்றதா? அல்லது முன்போல நீங்களே போட்டு உடைத்துக் குழம்புகிறீர்களா? அவரே மட்டும் இழுத்துக்கொண்டு போகின்ற நிலைக்கு நீங்கள் போய்க் கொண்டு இருக்கிறீர்களா? உங்கள் பிரச்சனைகளைத் தண்ணீருக்குள் பாரத்தை இழுப்பதுபோல் இலேசாகக் கொண்டு செல்ல முடிகிறதா? அவன்தான் செய்கிறான் என்ற உணர்வுடன் ஈகோ இல்லாமல் சரியாகச் சிந்தித்துச் செய்தால் எல்லாம் இலகுவாக இருக்கும்.

எல்லாப் பக்கத்தாலும் ஆராய்ந்து பார்த்தால் அதுதான் இருக்கிறது, அதுதான் வழிகாட்டுகிறது, அதுதான் கூப்பிட்ட குரலுக்கு வருகிறது, எல்லாம் செய்கிறது. ஆனால் எனக்குள் அது வெளிப்படவில்லை என்பதுதான் உண்மை. உலகத்தில் தேவையான தேவையற்ற பொருள்களைக் கேட்டுவிடுவாய் என்று அது வெளிப்படாமல் இருக்கின்றதா? உன்னை இறைவனாக உணர்ந்து முழுமையான தகுதியுடன் சரணடைந்தால் அது வரும். உங்களுடன் பேசும்.

பண்புகளைத் தியானித்து வருகின்றோம். அதில் பிரார்த்தனை யைப் பண்பாக எடுத்துக் கொண்டோம். நல்ல பண்புகளை வளர்த்தும் தீய பண்புகளை நீக்கியும் மனதில் இல்லாதவை என்ற எண்ணமே எழாதபடி செய்தும் நிறைவடையச் செய்த பின், ஆசையை நீக்கியபின் வேண்டுதலைத் துவக்குகின்றோம். ‘என்னை உன்னிடத்தில் அழை’ என்று பிரார்த்தனை செய்கிறோம். மாயையால் இயங்கிய மனதை அழித்த பின்பு ‘உன்னை எனக்குத் தா!’ என்கிறோம்.

இப்போது ஒரு பிரார்த்தனையைப் பார்ப்போம். பொருளை உணர்ந்து கொண்டு வேண்டுவோம். “இறைவா! மனத் தூய்மையை, மனோ பலத்தை என்னுடைய சுயமுயற்சியாய், அகங்காரத்தின் பலத்தினால் மட்டும் அடைய முடியாது என்பதை எனக்கு உணர்த்தி உன்னிடம் சரணடையச் செய்வாயாக” இதைத் தியானித்து அமர்ந்திருங்கள்.

ஜபம் வேறு, பிரார்த்தனை வேறு. ஜபத்தில் சப்தம் முக்கியம். பிரார்த்தனையில் அர்த்தம் முக்கியம். இறைவனிடம் நாம் என்ன வேண்டுகிறோம் என்பதை முதலில் நாம் உணர வேண்டும். உணர்வு பூர்வமாக வேண்டுதலை விடுக்க வேண்டும். ஜபம் மாதிரி பிரார்த்தனையை மேற்கொள்ளக் கூடாது. “இறைவா எவற்றையெல்லாம் எனக்குக் கொடுத்தாயோ அவைகளுக்கு ஒருமுறை நன்றி செலுத்துகிறேன். எவற்றை எல்லாம் எனக்குக் கொடுக்க மறுத்தாயோ அவற்றிற்குப் பலமுறை நன்றி செலுத்துகிறேன். காரணம் எனக்கு எது உகந்ததென்பதை நீயே அறிவாய். எனவேதான் எனக்குக் கொடுத்தவைகளுக்கு ஒரு நன்றியும் மறுத்தவற்றிற்குப் பலமுறை நன்றியும் சொல்கிறேன்” இப்பிரார்த்தனையில் சரணாகதி நிறைந்திருக்கிறது.

இப்போது ஒரு பிரார்த்தனையை மேற்கொள்வோம். “இறைவா! என்னுடைய பலவீனங்களை நான் நியாயப் படுத்தாமல் இருப்பேனாக. இறைவா! எனது குறைகளை நியாயப்படுத் தாமல் இருப்பேனாக” இவ்வாக்கியத்தை மெதுவாக இறைவனிடம் கூறிக்கொண்டு அமர்ந்திருப்போம். நம் மனதை மற்றவர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள். நம் மனதிலுள்ள குறைகளை மற்றவர்கள் அறிவார்கள். நம்மால் கண்டுகொள்ள முடியாத நம் குறைகளை மற்றவர்கள் அறிவார்கள். நாம் அறிவதில்லை. அக்குறைகளை நம்மிடம் சுட்டிக்காட்டும் போது நாம் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஏற்றுக் கொள்ளாமை பெரிய குறை. எதுவாக இருந்தாலும் குறைகளை ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். யுஉஉநிவ யள வை ளை. னுழn’வ சநதநஉவ யலெவாiபெ.

தியானம் என்பது மனதிலுள்ள கர்மா, மாயை ஆகியவற்றை நீக்கி மனதிற்கு சக்தியை ஏற்படுத்துதல். அதற்கு சக்தி கொடுப்பதற்கு ஞானம் உதவுகின்றது. ஏற்றுக் கொள்கிறேன் என்னும் மனப்போக்கு ஏற்படுவது ஆன்மீக முயற்சியில் மிகப் பெரியதொரு பயிற்சி. எனக்குத் தரப்பட்ட எல்லாவற்றையும் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன் என்ற மனநிலை ஏற்பட்டு விட்டதா? அப்படி ஏற்க முயன்றால் முரண்பாடு இல்லாமற் போகும். இந்நிலையை அடைய மிக அதிக முயற்சி தேவை.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *